با گذشت بيش از سي و شش ساعت از سقوط هواپيماي نظامي سي 130 در شهرک توحيد تهران هنوز هيچ يک از مقامات مسوول درباره علت و چگونگي سقوط اين هواپيما به افکار عمومي پاسخ نگفته است. بر اثر سقوط اين هواپيما تاکنون 128 نفر که بيش از نيمي ازآنها خبرنگار بودند، کشته شدند. در همين حال انتشار اخبار ضد ونقيض از سوي رسانه هاي داخلي در ساعت هاي گذشته بر ابهامات ماجراي سقوط مرگبار افزوده است. در حالي که به گفته خانواده يکي از خبرنگاران کشته شده در اين صانحه او پيش از پرواز به وسيله تلفن اعلام کرده که هواپيما دچار نقص فني است،جانشين ستاد مشترک ارتش اعلام کرده که نقص فني هواپيما صحت نداشته است. همزمان فدراسيون بين المللي خبرنگاران،انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران، بيش از ۴۰۰ خبرنگارايراني و ساير نهادهاي صنفي روزنامه نگاران کشور با انتشار بيانيه هايي ضمن ابراز تاسف از اين فاجعه خواستار تشکيل کميته اي با حضور نمايندگان خبرنگاران، براي روشن شدن دلايل بروز اين فاجعه شده اند.

چرا اینقدر شلوغ می کنیم ؟ چه فراوان و ارزان است جان آدمیزاد

از افاضات جدید ریاست محترم جمهورآقای  احمدی نژاد که در جمع مردم مریوان گفته: « از تمام دنیا برای حل مشکلات شان با ما تماس می گیرند و می خواهند تا ما به وسیله دانشمندان مان مشکلات آنها را حل کنیم و این مساله باعث شده است تا نظام های استکباری از این امر عصبانی باشند.» در پی همین موضوع یکی از کارشناسان دفتر رئیس جمهور برخی از خواسته های کشورهای جهان از احمدی نژاد را که درخواست های آنان به دفتر ریاست جمهوری رسیده است، به شرح زیر اعلام کرد:
- مردم عربستان سعودی از احمدی نژاد درخواست کرده اند به آنها راهی را نشان دهد که بتوانند در عرض دو ماه یک وزیر نفت پیدا کنند.
- مردم نیویورک ضمن شکایت از بازار بورس وال استریت این شهر از احمدی نژاد درخواست کردند به آنها روش نابود کردن بازار بورس را در مدت کوتاه یاد بدهد.
- مردم نروژ از زندگی بدون هیجان و خسته کننده خود احساس ناراحتی می کنند و از دانشمندان دفتر احمدی نژاد درخواست کردند برای آنها توضیح دهد که چگونه می توانند هر روز یک بحران سیاسی درست کنند و زندگی پرهیجانی داشته باشند.
- مردم لندن که مدتها صف نکشیده اند از رئیس جمهور خواستند به آنها یاد بدهد که چگونه می توانند یک صف۷۸۰۰ کیلومتری از مردم لندن ایجاد کنند.
- مردم ونزوئلا از دانشمندان اقتصادی احمدی نژاد درخواست کردند به آنها بگوید که از چه راهی می توانند برای از بین بردن سی میلیارد دلار ذخیره ارزی کشورشان استفاده کنند.
- مردم روسیه طی نامه ای به رئیس جمهور از وی خواستند به آنها بگوید که از چه راهی می توانند کاری کنند که همه مردم فکر کنند که همه مسوولان کشور دزد هستند و حیثیت مخالفان شان را از بین ببرند.
- گروهی از طراحان مد فرانسه طی نامه ای به دانشمندان کاپشن شناس ایران از آنها خواستند اعلام کند که از چه راهی می توانند کاپشن های مد روز برای مردم فرانسه تولید کنند.

تا چند ماه دیگر آبگیری سد سیوند شروع می شود

اين روزها بحث بر سر زير آب رفتن پاسارگاد، براثر آبگيري سد سيوند، در ميان ايرانيان علاقمند به ميهن و مظاهر هويت تاريخي آن بالا گرفته است. از اين رو، هر کس، در هرکجا که هست، به اندازه توان، به نجات بخشي از تاريخ ايران برخاسته است. آيا اين تلاش، به ثمر خواهد نشست؟

پاسارگاد کجاست و سيوند و سدي که بر آن احداث شده، چگونه به جاي آنکه "قاتق نان" شود، مي رود که "قاتل جان" شود؟ پاسارگاد، به گزارش خبرگزاري ميراث فرهنگي "پنجمين محوطه جهاني ايران است که طي جلسه يونسکو که در تير ماه سال ۱۳۸۳ در چين برگزار شد به علت دارا بودن شاخصه هاي فراوان با صد در صد آرا در فهرست ميراث جهاني به ثبت رسيد.

هر اثر که در فهرست جهاني يونسکو جاي مي گيرد طبق کنوانسيون ميراث طبيعي و تاريخي بايد از سوي کشور نگهدارنده اثر، مورد توجه ويژه قرار گيرد و انجام هرگونه اقدامي در به خطر افتادن آن ممنوع است". اين پنجمين "محوطه جهاني ايران" آرامگاه کوروش را در دل خود جاي داده، و هنوز دشت وسيع آن "نشانه هاي شكوه هخامنشي را حفظ كرده و چشمه سارها، كاخ ها و باغ هاي هخامنشي را از ياد نبرده است". دشت سيوند و مرودشت نيز در همين نزديکيست. سيوند دراينجاست که "به رودخانه بزرگ كر مي ريزد؛ در محلي به نام پل خان و پس از آن به درياچه بختگان ملحق مي شود". و درست بر روي "سيوند" است که از ۱۳ سال پيش، سدي در حال ساختن است. و حالا کمتر "از سه ماه تا زمان تعيين شده براي آبگيري سد سيوند " باقي نمانده است. به کلام ديگر، اين سد، اگرچه به قصد سيرابي خاک تشنه فارس، بر پا مي شود، اما به گفته کارشناسان، آبگيريش همان و در خود فروکشيدن تمدني ۲هزار ساله همان.

امن جاي تاريخ

البته برخي کارشناسان معتقدند اين سد بر حيات پاسارگاد اثر نمي گذارد، اما اول آنکه اين فرضي تاييد شده نيست، و دوم آنکه اين منطقه امن جاي تاريخ است و در جاي جاي آن نشاني از آنان که ايران ما را بنا نهادند و پايه هاي تمدن و فرهنگش را يک به يک، در دل سخت زمان، حک کردند. به نوشته روزنامه شرق "سازه جديد وزارت نيرو بر شانه هاي يكي از مراكز مهم تمدن هخامنشي و دوران پيش از آن ايستاده؛ روي مراكز نظامي و حكومتي و سياسي، كارگاه هاي ذوب فلز، باغ و بستان ها، بقاياي انواع سدها و آب بندها و پل هاي كوچكي كه بتازگي روي رودخانه شناسايي شده اند. پشت سد سيوند به سمت پاسارگاد، يكي از زيباترين نقاط طبيعي دنياست كه كارشناسان ميراث فرهنگي معتقدند اگر هيچ آثارتاريخي هم در منطقه وجود نداشت، باز هم حيف بود كه تنگه بلاغي تبديل به يك درياچه شده و عبور و مرور در آن ناممكن شود.

بررسي هايي كه گروهي از كارشناسان بنياد پژوهشي پارسه و پاسارگاد و كارشناسان سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري در درياچه سد سيوند انجام داده اند، به شناسايي ۱۲۹اثر و محوطه باستاني منجر شده است. به گفته بابك كيال- سرپرست مجموعه باستاني پاسارگاد- محوطه هاي باستاني شامل تپه هاي پيش از ميلاد، كوره هاي ذوب فلز، غارها و سكونتگاه هاي پيش از ميلاد، كوره هاي سنگي مربوط به دوره فرمانروايان فارس [فرته داران]، دو قبرستان دسته جمعي مربوط به دوران اشكاني، بيش از هفت كيلومتر مرز سنگي مربوط به دوران اشكاني و ديگر محوطه هاي باستاني ست كه بر اثر ساخت سد زير آب مي رود؛ پيش بيني شده كه منطقه اي هشت كيلومتري زير آب خواهد رفت".

اما اسفا که اينجا نيز، خبري از يک برنامه جامع و همه سو نگر نيست. هر کس چيزي مي گويد، و هر کس از زاويه تنگ خويش، مديريت بر تاريخ ايران را پيش مي برد.

از يک سو معاون برنامه ريزي سازمان آب منطقه اي فارس و مجري طرح سيوندمي گويد: "سد سيوند با ارتفاع ۵/ ۱۸۲۶ متر از سطح دريا با بالاترين سيلاب محتمل كه هر ۱۰ هزار سال ممكن است اتفاق بيفتد هم اگر سرريز شود، ۴۰ متر پايين تر از سطح پاسارگاد است؛ به عبارتي ديگر طبق فاصله آخرين رقوم آبگيري، بالاترين تراز درياچه تا پايه و پي پاسارگاد بيش از ۴۰ متر اختلاف ارتفاع دارد و پي پاسارگاد ۴۵ متر بالاتر از رقوم آبگيري سد سيوند است . وي با تاكيدي بيشتر، صحبت هايش را چنين ادامه داد: با فاصله ۹ كيلومتري از بالاترين رقوم آبگيري سيوند هيچ خطري پاسارگاد را تهديد نمي كند، مگر با آمدن توفان نوح؛ علاوه بر اينكه اين سد حتي باعث افزايش آب هاي زيرزميني نمي شود." .

و از سوي ديگر "كارشناسان محلي معتقدند كه باد دشت هاي پايين دست وقتي به تنگه بلاغي مي رسد، آب را تبخير كرده و بخارها را با خود به بالا دست مي برد كه اولين سازه در معرض آسيب آنجا، آرامگاه كورش است. گفته مي شود كه در صورت آبگيري سيوند تا حدود ۱۰۰ سال آينده امكان دسترسي آثاري كه زير آب مي روند، وجود ندارد". كارشناسان همچنين معتقدند "كه با ساخته شدن اين سد، آثار باستاني پوسيدني مانند اشيايي كه از جنس فلز هستند، مي پوسند و سنگ ها زير رسوبات، مدفون شده يا ممكن است از جايشان حركت كنند".

نامه هاي بي جواب

اداره كل روابط عمومي سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري در همين ارتباط گزارشي منتشر كرده حاکي از اينکه "يك كميته فني مشترك با توافق وزير نيرو و رئيس سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري كشور، مامور رسيدگي به نحوه آبگيري و تراز درياچه سد سيوند شده است." گفته مي شود اين کميته مشترک به توافقاتي نيز در اين زمينه دست يافته است، و کارشناسان مختلف هم راه حل هايي ارائه کرده اند. در عين حال کارشناساني نيز هستند که اصولا سد سيوند را از نظر کشاورزي و رساندن آب به زمين هاي منطقه مفيد نمي دانند. يکي از اين کارشناسان به روزنامه شرق گفته است: "در مسير رساندن آب اين سد به دشت ارسنجان، روستاهاي تشنه آب زيادي هست كه اجازه رسيدن آب را به ارسنجان - چه با لوله، چه با لوله هاي بتي و... - نمي دهند. علاوه بر اين زمين هاي دشت ارسنجان، زمين هاي كشاورزي مرغوبي نيست." اين كارشناس پيشنهاد مي كند كه "آب رودخانه سيوند به رودخانه كر برود تا دشت كربال را كه زمين هاي بسيار مساعدي دارد، سيراب كند و البته در اين مسير، آب با پاي خودش مي رود و نياز به ساخت كانال هاي گرانقيمت نيست." و طبق معمول اين سوال مطرح است که نمي شد ساخت اين سد بعد از انجام همه بررسي هاي کارشناسانه، انجام شود: "در سال 1371 هنگامي كه قصد داشتيم احداث سد را آغاز كنيم، طي نامه اي از سازمان ميراث فرهنگي فارس استعلام كرديم و خواستار بررسي منطقه از نظر فرهنگي شديم، اما هيچ اقدامي از سوي اين سازمان صورت نگرفت، بنابراين ما كار احداث سد را آغاز كرديم."

يکي از کارشناسان محلي، اما در پاسخ مي گويد: "آن موقع وضعيت ديگري بر كشور حاكم بود؛ حتي عده اي مي خواستند تخت جمشيد را صاف كنند. تصميمي كه در مورد سيوند گرفته شد هم در همين راستا بود." بحث هاي اين چنيني، مي تواند سال هاي سال ادامه يابد. به ويژه آنکه با رفتن مديران و آمدن مديران تازه، همه چيز، باز نو مي شود و "روز از نو و روزي از نو". حال آنکه، اين بحث براي اول بار نيست که در کشور ما در مي گيرد، به يقين، ديگراني نيز در نقاط ديگر جهان، با چنين مسائلي رو به رو بوده اند، چيزي که هست، وجود نظام هماهنگ اداري، مانع از چنين اتفاقاتي شده است. در همين سال هاي اخير، در شهر تهران، يک شهرک سينمايي ساخته شد که قرار بود نقش "پلاتو" براي سينماي ايران را بازي کند، اما وقتي نوار افتتاح، بريده شد، تازه مسوولين متوجه شدند که نزديکي آن محل با فرودگاه ، عملا مانع کارآيي شهرکي مي شود که ميلياردها تومان براي احداث آن هزينه شده است.

و حالا همدلي

حالا وزارت نيرو "اظهار اميدواري" مي كند كه با "هماهنگي، همدلي و همكاري لازم بين دو نهاد مسئول [وزارت نيرو و سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري]، آثار ارزشمند تاريخي صدمه نبينند. يک همدلي ديرهنگام. كانون مدافعان حقوق بشر نيز براي حفظ اين منطقه وارد عمل شده است، اعضاي كميسيون ميراث فرهنگي مجلس نيز از سفر به منطقه سيوند خبر مي دهند و اينکه "مسئولان احداث سدسيوند اعلام كرده اند در صورت تاييد رطوبت زايي و آسيب آثار تاريخي، آبگيري متوقف مي شود." و باشد که چنين شود، نه تنها براي پاسارگاد، که جاي پاي کوروش و داريوش بر خود دارد، که براي هر جاي ايران، که نشان بودن ايران است و ايراني.

از سایتwww.roozonline.com